EGZISTENCIJALIZAM, filozofsko učenje koje u središte bavljenja stavlja promišljanje, raspravu i prikazivanje smisla ljudskog postojanja. Egzistencijalisticka filozofija tvrdi da postojanje i život čoveka (njegova egzistencija) predhode njegovoj biti (suštini, esenciji). Egzistencijalizam se razvija od kasnih 20-ih godina. Razlikuje se: 1) pred-egzistencijalizam severnjačke filozofije Kjerkegora, Ničea i ekspresionističke umetnosti na početku XX veka 2) nemački egzistencijalizam svojstven za kritiku i reviziju tradicionalne metafizike bitka formulisan u Hajdigerovom delu 3) francuski egzistencijalizam Sartra, Kamija, Simon de Bovoar i Merlo-Pontija, koji je teorija smisla ljudskog postojanja i otuđenja u moderno doba, a istovremeno je poetička osnova književne i umetničke produkcije.
EKSPRESIONISTICKO slikarstvo nemačke grupe Most (Brucke, 1905-13) nagovestilo je egzistencijalizam u slikarstvu. Ono prikazuje teskobu, mučninu, traumu, odsustvo smisla i ishodišta ljudskog bića deformacijom ljudske figure u slikarstvu i simboličkom upotrebom boja u izražavanju psiholoških i duhovnih stanja. Apstraktni ekspresionizam, lirska apstrakcija i enformel u pravom smislu su "egzistencijalističke umetnosti" jer su duhom vremena, značenjima i vrednostima povezane sa egzistencijalističkom filozofijom. Za aspektni ekpresionalizam, lirsku apstrakciju i enformel površina slike nije ekran za projekciju fantazija ili predstave sveta, vec mesto na kome umetnik ostavlja trag svog egzistencijalnog bivanja i činjenja u svetu. Slikarsko platno postaje mapa tragova (puteva) ljudskog direktnog izražavanja kroz gest, boju, formu, materijal. Bit umetnickog dela nije u njegovoj materijalnoj strukturi i pojavnosti, vec u tome sto ono dokumentuje dramu ljudskog bića.
TERMIN egzistencijalno se povezuje sa radovima neodade, fluksusa, body arta, performansa, ali ona nema kontekstualne relacije sa egzistencijalnom filozofijom, vec sa prikazivanjem i pokazivanjem ponašanja i delovanja sa specifičnim i konkretnim aspektima ljudskog ponašanja i postojanjem u prirodi, društvu, kulturi i umetnosti. Egzistencija umetnika i saučesnika u događajima umetnosti postala je umetnicko delo kome vise nisu potrebni posrednici. Steći iskustvo o umetničkom delu ili umetnosti neznači da ono pasivno deluje na posmatrača koji ga percipira i čita, već da učesnici događaja (od umetnika do publike) umetnost žive, prisvajaju, grade, razaraju i razumevaju.
Literatura: Miško Šuvakovic
"Pojmovnik moderne i postmoderne likovne umetnosti i teorije posle 1950."
Priredila: Natalija Marković
EKSPRESIONISTICKO slikarstvo nemačke grupe Most (Brucke, 1905-13) nagovestilo je egzistencijalizam u slikarstvu. Ono prikazuje teskobu, mučninu, traumu, odsustvo smisla i ishodišta ljudskog bića deformacijom ljudske figure u slikarstvu i simboličkom upotrebom boja u izražavanju psiholoških i duhovnih stanja. Apstraktni ekspresionizam, lirska apstrakcija i enformel u pravom smislu su "egzistencijalističke umetnosti" jer su duhom vremena, značenjima i vrednostima povezane sa egzistencijalističkom filozofijom. Za aspektni ekpresionalizam, lirsku apstrakciju i enformel površina slike nije ekran za projekciju fantazija ili predstave sveta, vec mesto na kome umetnik ostavlja trag svog egzistencijalnog bivanja i činjenja u svetu. Slikarsko platno postaje mapa tragova (puteva) ljudskog direktnog izražavanja kroz gest, boju, formu, materijal. Bit umetnickog dela nije u njegovoj materijalnoj strukturi i pojavnosti, vec u tome sto ono dokumentuje dramu ljudskog bića.
TERMIN egzistencijalno se povezuje sa radovima neodade, fluksusa, body arta, performansa, ali ona nema kontekstualne relacije sa egzistencijalnom filozofijom, vec sa prikazivanjem i pokazivanjem ponašanja i delovanja sa specifičnim i konkretnim aspektima ljudskog ponašanja i postojanjem u prirodi, društvu, kulturi i umetnosti. Egzistencija umetnika i saučesnika u događajima umetnosti postala je umetnicko delo kome vise nisu potrebni posrednici. Steći iskustvo o umetničkom delu ili umetnosti neznači da ono pasivno deluje na posmatrača koji ga percipira i čita, već da učesnici događaja (od umetnika do publike) umetnost žive, prisvajaju, grade, razaraju i razumevaju.
Literatura: Miško Šuvakovic
"Pojmovnik moderne i postmoderne likovne umetnosti i teorije posle 1950."
Priredila: Natalija Marković
1 comment:
прочитајте цео блог прилично добро
Post a Comment