Još u Egiptu i Vavilonu postojao je kult negovanja tela. O tome svedoči papirus iz 1570. godine p.n.e. koji, na neki način, predstavlja svojevrsnu enciklopediju tadašnjih dostignuća u kozmetologiji. Između ostalog ona nam nudi saznanje o vrlo razvijenom nivou kozmetologije koja je za to doba bila na zavidnom nivou. Ako govorimo o antičkoj Grčkoj u kojoj je nauka kao i umetnost veoma razvijena ujedno sa gimnastikom, onda je neizostavno ljudsko telo iziskivalo maksimalnu negu, jer "u zdravom telu, zdrav duh". Da ne zanemarimo Rimljane čiji su robovi bili obučeni za doterivanje kose i negu tela, što se odnosi na imućne, dok su se niži slojevi sređivali u tzv. "toustrinama" (brijačnicama).
I tako kroz istoriju sve do vrhunca umetnosti što se frizure tiče i modnog diktatora Luja XIII koji je zbog svoje ćelavosti nametnuo tupee i perike. Bogataši su naravno mogli sebi priuštiti frizure takvih formi i konstrukcije da je pravo čudo kako su mogli nositi perike koje su dosezale i do jednog metra visine. Zahvaljujući francuskoj revoluciji 1789. godine nastupio je period razumnijih frizura. I kao što je poznato početkom ovog veka, za vreme I svetskog rata, žene, u borbi za svoju afirmaciju, odsecaju svoje duge kose svesne praktičnosti same i usvajaju klasično muške linije oslobađajući se svake stege. Kao rezultat emancipacije nastaje frizura "a la garcon". Ono što donosi kraj poslednje decenije XX veka je oslobođenost od svakog modnog diktata koji je postojao. Možda je to što sadašnji "vladari" ne mogu da ispune estetske uslove i kriterijume, a možda zato što lepota u drugom vremenu dobija drugu dimenziju.
Merila se menjaju i sada na korak od III milenijuma savremeni čovek sa svojom dinamikom kretanja mora imati i adekvatnu frizuru odnosno onu koja odgovara njegovom načinu života. Sloboda izbora je neograničena, ali ono što je osnovno u savremenom društvu je da frizura bude prilagođena, kvalitetna i lako održavana. Budućnost znači povratak sebi, znači renesansu modernog čoveka koji sa lakoćom i aerodinamikom savladava svaki otpor i prepreku.
I tako kroz istoriju sve do vrhunca umetnosti što se frizure tiče i modnog diktatora Luja XIII koji je zbog svoje ćelavosti nametnuo tupee i perike. Bogataši su naravno mogli sebi priuštiti frizure takvih formi i konstrukcije da je pravo čudo kako su mogli nositi perike koje su dosezale i do jednog metra visine. Zahvaljujući francuskoj revoluciji 1789. godine nastupio je period razumnijih frizura. I kao što je poznato početkom ovog veka, za vreme I svetskog rata, žene, u borbi za svoju afirmaciju, odsecaju svoje duge kose svesne praktičnosti same i usvajaju klasično muške linije oslobađajući se svake stege. Kao rezultat emancipacije nastaje frizura "a la garcon". Ono što donosi kraj poslednje decenije XX veka je oslobođenost od svakog modnog diktata koji je postojao. Možda je to što sadašnji "vladari" ne mogu da ispune estetske uslove i kriterijume, a možda zato što lepota u drugom vremenu dobija drugu dimenziju.
Merila se menjaju i sada na korak od III milenijuma savremeni čovek sa svojom dinamikom kretanja mora imati i adekvatnu frizuru odnosno onu koja odgovara njegovom načinu života. Sloboda izbora je neograničena, ali ono što je osnovno u savremenom društvu je da frizura bude prilagođena, kvalitetna i lako održavana. Budućnost znači povratak sebi, znači renesansu modernog čoveka koji sa lakoćom i aerodinamikom savladava svaki otpor i prepreku.
Pripremila: Snežana Roksandić
No comments:
Post a Comment